نانو تكنولوژي ، علم ذرات ريز

نانو تكنولوژي با استفاده از ساختارهاي ملكولي پيچيده مانند سلول انسان و 100 برابر محكم تر از فولاد، آغازگر يك تحول صنعتي خواهد بود.
اين تكنولوژي جديد، از طريق دستكاري اتم ها، محصولات جديد و روش ساخت آنها را تغيير مي دهد، به طوري كه مواد حاصل، كوچكتر، محكم و سبك باشند.
تاكنون تنها محصولات اندكي بر اين اساس توليد شده اند كه از آن جمله مي توان پارچه هاي مقاوم در برابر رنگآميزي و بسته بندي هاي مواد غذايي تازه را نام برد كه وارد بازار شده اند. اما برخي دانشمندان پيش بيني مي كنند نانو تكنولوژي بالاخره تنها فن آوري باقي، خواهد بود.
به گفته جرج استفانو پالس، استاد مهندسي شيمي در انستيتوي تكنولوژي ماساچوست اين فن آوري فراگير خواهد شد. وي با انعكاس نظر ديگر طرفداران نانوتكنولوژي اظهار مي دارد كه كشورهاي صنعتي در همه جنبههاي صنعت از اين علم بهره مي جويند.
يك نانو مقياس يك ميليونيم متر يا حدودا به اندازه 10 اتم هيدروژن است. و اين معادل با يك هشتادهزارم قطر موي انسان است.
اكنون دانشمندان به كمك ميكروسكپ هاي پيشرفته مي توانند اتم هاي مجزا را جايي كه مايلند، قرار دهند. كاربردهاي بالقوه نانو تكنولوژي بسيارند كه از آن جمله به كامپيوترهاي ميكروسكپي، آنتنهاي كشنده سرطان و موتورهاي غيرآلوده كننده ماشين ها مي توان اشاره كرد.

موانع موجود
اينكه چه زماني به همه اين اهداف مي توان دست يافت موضوع ديگري است. طبق محاسبات علمي، تا يك آينده روشن براي نانوتكنولوژي 20-10 سال راه است و موانع مهم موجود بايد برطرف شوند.
اولين مشكل كمبود توليد انبوه اقتصادي است. برخي ابزار پيچيده تر نيازمند استقرار دقيق ميليون ها اتم هستند. به گفته جرج بارباستاتيس، استاديار مهندسي مكانيك در MIT ، ساخت چنين ابزاري شايد به اندازه عمر جهان طول بكشد.
ديگر چالش موجود برقراري ارتباط بين مقياس نانو و مقياس ماكروسكپي است. به عبارت ديگر كوچكي يك ابزار نانو هنگامي كه بايد به سيم هاي بزرگ متصل شود، آن را بي استفاده مي كند. مشخص نيست چگونه دانشمندان اين مشكلات را برطرف خواهند كرد.
فرانچسكو استلاسي، استاديار علم مواد در MIT مي گويد اميد زيادي درباره ساختن ابزار ريز وجود دارد، بدون آن نياز به ارايه تلاش دلايل منطقي در اين مورد وجود داشته باشد. و نگراني ناشي از خيال پردازي علمي، نانوتكنولوژي را به «از رده خارج شدن» تهديد مي كند درست مانند نگراني عمومي از غذاهاي اصلاح شده ژنتيكي كه مانع حركت و پيشرفت بيوتكنولوژي در كشاورزي شده و نيز هراس از كودكان طراحي شده ژنتيكي كه تحقيقات سلولهاي تمايز نيافته جنيني (stem cell) را پس زده است.
گروه هاي محيطي خواستار يك مهلت قانوني براي تحقيقات نانوتكنولوژي شدهاند تا زماني كه عدم وجود هر گونه خطر تهديدكننده اجتماعي ، محيطي و بهداشتي تاييد شود. و تحقق اين امر با توجه به حمايت سياسي از تكنولوژي هاي بسيار پيشرفته در سراسر جهان، بعيد به نظر مي رسد. ايالات متحده سال گذشته 7/3 ميليون دلار را به يك برنامه تحقيقاتي نانوتكنولوژي چهار ساله تخصيص داده است. اتحاديه اروپا و ژاپن نيز بشدت در زمينه اين تكنولوژي جديد سرمايه گذاري كرده اند.

تجارت بزرگ
شركت هاي بزرگ نيز از اين قافله عقب نمانده اند. از اين رو شركت هاي بزرگي همچون جي. اي ، اينتل، موتورولا، آي.بي.ام كه فريفته بازاري با بيليون ها دلار سود شده اند، به طور قابل ملاحظهاي در اين تحقيقات وارد گشته اند.
دو صنعت مهم جهاني كه توانايي بهره مندي از نانوتكنولوژي را دارند، الكترونيك و بيوتكنولوژي هستند. در حوزه بيوتكنولوژي، دانشمندان در انديشه ريز ذرات ساخته شده از طلا هستند كه از دور پرتاب مي شوند تا سلول هاي سرطاني را از بين ببرند.
اين پروژه همان جنبه اي را به نانوتكنولوژي مي دهد كه بيوتكنولوژي در دهه 1980 داشت; زماني كه دانشمندان و پيشگامان اين علم همگام با هم، جهت توسعه صنعتي با پيشرفتهاي جديد در تحقيقات ژنتيك فعاليت مي كردند.
نانوتكنولوژي نويدبخش ايجاد ثروت است، اما سرمايه گذاران جسور، درك متفاوتي از آن دارند. آنها در تلاشند تا طبقه بندي درهمي از كاربردهاي جديد را براي كي علم بيابند كه بتواند حتي با تجربه ترين محققين را مشوش كند. برخلاف بيوتكنولوژي كه در آن دامنه اي از محصولات آينده عمدتا به گروهي محدود مي شود كه در درمان بيماري هاي مختلف بكار مي روند، محصولات نانوتكنولوژي را مي توان در امور بهداشتي و سلامتي در ساختن تراشه براي علم هوافضا، و با ايجاد چالشها براي سرمايه گذاران جسور و متخصصان كه تنها در يك زمينه تبحر دارند، بكار برد.